Zaman silermiş her şeyi

Bir an gelirmiş

Unuttuğun bile farkında olmazmışsın

Farkı fark etmezmişsin

Öyle ya hayat kısaymış�

Bilmiyorum

Ellerim yorulmuş;

Yüreğimi elime almaktan.

Yüreğim yorulmuş

Aşkını taşımaktan

Gelmeni istemiyormuşum

Gelişinde zihnimdeki mükemmelliğinin yıkılacağından

Öyle ya mecnunun leylası

Mükemmelliklerin kraliçisymiş�

Bir an gelir;

Yüzün yüzüme değer

Ellerin ellerime

O zaman kaybederim seni

Senli mükemmelliği

Öyle ya kavuşunca;

Mecnun olmaz maşuğun adı..

Kavuşmak güzel şey aslında

Sevginin iki kişilik kontenjanı

Hayır!!

Bilirim sevda tek kişiliktir

Biri sever öbürü sevemeden gider

Gidişinin ardı

Toz duman olur belki ama

Sevda göklere çıkar

Dağlar şahit olur gidişine

Aşkı yüreği parçalar aşığın

Kalbi adıyla atar onun

Bir an gelir sessizliğe boğulur

Öyle ya o zaman maşuğun geldiği andır

Birden imkansızlıklar yakın olur

Ulaşamayınca hep bir başka olur

Ama gelmiştir artık maşuk

Neylesin aşık?

Git diyemez

Kal diyemez

Öyle ya onu beklemiştir ebed boyu

Öyle ya dalgaların sesiyle çağırmıştır onu

Her sabah onun gelmeyişiyle gidişine yanmıştır

Tek kelam çıkamaz dilinden aşığın

Tüketmiştir kelimeleri

O yokken söylemiştir tüm kelimeleri aşkıyla

Şimdi neylesin aşık?

Maşuk çalmış kapıları

Yıkmış mükemmelliği

Gelmiş yüreğinin en derinliklerine

Neylesin aşık?

Gel diyemez git diyemez

Tek kelam çıkarsa dilinden

Öyle ya o da ben gidiyorum olur�

Öyle ya Leyla içinde bir mecnun gerek

Ama bilmezki mecnuna mükemmellik gerek

Bu yüzden olmuş ya adları Leyla ve mecnun�

Öyle ya bize mecnun  olmak gerek�