Bir kişi vardı.

İnsanmı,melekmi?

Hiç belli değildi

Tarif et deselerdi bana

Bende onlara:

Yüzünden düşmeyenbir gülümseme

Su kadar temiz bir kalbi var derdim.

En baştada ceylan yüzlü melek yüzlü derdim.

Para için yapmazdı şarkıcılığı.

Sevdiği için yapardı.

Birgün o gülümseme gitti.

Ceylan gözler indi.

Miço ona sesledi:

Ne olur ölme dedi.

Ama bu yalvarışlar fazla sürmedi.

O ÖLDÜ!!!!!!