Bir çömez çocuktum elinde süt şişesi dolaşan

Bir çömez uşaktım kavga ile kılıç kuşanan

Bir çömez haylazdım çatılarda dolaşan

Bir sevimli kuşaktım kucak kucak alışan

Bir şehir değişti ömrümde birde mahalle

Bir ömür geçti mazi ile çok ötesi geride

Bir çocuk geldi aklıma çok ama  gerilerde

Bir derin yara gibi kanıyor hep yüreğimde

AŞK a hep uzaktan baktım aylarca senelerce

Yaşadığım acı aşk ise hep düşüncem benimle

Aldığım  ve verdiğim nefes hep içerimde

Arzu ile dolu güzel acı günlerim hani nerde

Bin pişman olmuş yüreğim hep sevdiğine

Geçti ömrümden aylar seneler hep günlerce

Yaşadım belkide AŞK ı en acı şekilde

Anlayan olmadı duyan olmadı beni bence

Hep rıza geldi aklıma çalıştım ALLAH aşkına

Döndüm dünya eksenini tek ama tek başıma

Neler geldi neler geçti bilinki döndüm şaşkına

Gidiyorum derken bile gömdün onu Aşkım a

Şimdi sevdiklerim dostlarım sıra sıra dizilmiş

Acın derdin nedir diye sorup hep üzülmüş

BARIŞ ne yapsın boyun büküp ezilmiş

Ne çaresi var derdimin nede hüküm sürülmüş   

                             Serdar Barış GÜLOĞLU