EN SON

Gün başladı işte yine seninle,

Önce günaydın deyip hayaline

Koştum pencereye;

Belki bugün gelmişsindir diye.

Bir yanıma hayalini,

Bir yanıma umutlarımı koyup

Özlemle baktım geçmişe.

Hayalin fısıldadı kulağıma

"Geleceğim,

Mutlaka geleceğim,

Beni bekle..."

Bekledim,

Günlerce, aylarca, yıllarca

Bekledim.

Kapımı çalan yoktu,

Ama umutlarım vardı benim.

Bekledim...

Bu sefer verdiğin sözleri de aldım yanıma

Ve koştum pencereye.

Korkarak açtım perdeyi;

Ya bu sabah da yoksa diye;

Ki yoktun...

İnanamadım,

Senin sözünü tutmadığını görmek,

Yokluğuna alışmaktan bile daha zordu.

Sadece sensizlik değildi artık,

Beni hüzünlere sarıp sarmalayan.

Tutmadığın sözlerdi,

Her geçen gün tükenen ümidimdi,

Gittikçe daha da uzaklaşan sesindi,

Sevgi yüklü yalan cümlelerindi.

"Ne olur bırakma beni güzel" diyen de sendin

Beni bırakıp giden de...

Bu son sabahımdı,

Artık gelsen de bişey değişmez diye

Koşmadım pencereye.

Sessizce bekledim "EN SON"u

Ve gözyaşalrım kaldı içimde.

Birden son bir umut belirdi içimde,

Yüreğimin en kuytu köşesinden bir ses

Çağırıyordu beni pencereye

Gel,

Buradayım ne olur gel diyordu

Bir kez daha hayal kırıklığına uğramayı göze alarak

Yüreğimi okşayan o sesi de yanıma alıp

Yürüdüm pencereye.

Bu sefer hiç korkmadan açtım perdeyi,

Nasılsa bu saaten sonra bişey değişmez diye.

Ve

İşte oradaydın,

Karşımdaydın.

Bu sefer varlığına inanamadım.

Gözlerime bakıyordun gel diye ama

Bu sefer ben gidiyordum çaresiz.

Ne sana hoş geldin diyecek son bir nefes kalmıştı içimde

Ne de sözünü tuttuğun için teşekkür edecek zamanm.

Affet beni sevgilim,

Tükettiğim umutlar için,

Sevgine yalan dediğim için

Beklemekten vazgeçtiğim için

Ve kahrolası bir hastalığa yenik düştüğüm için.

Affet beni sevgilim,

Ölüm içn erken erken ama

Çok geç kavuşmak için...